post kelkaj tempoj

mi havis teruran sperton kun mia ekskoramikino, mi ne scias ĉu mi havas troigojn aŭ ne, sed mi sentas ofte de tiu terura. ĉar li diris al mi teruraj aferojn kiujn se mi memorigas ilin mi sentos malbone. mi pensas ke mi vere estis tiom malbona kun ŝi ke ŝi devis diri al mi tiujn, aŭ ŝi estis frenezeta kaj estis ioj en ŝi ke ŝi ofte parolas tiel. ho mia dio, mi vere malbonfartos kiam mi pensos pri ili, sed kelkfoje ankaŭ mi povas senti bone, ne ekzekte kiam mia pensas pri mia rilato, sed kiam mi estas en aliaj situacioj, ekzemple kiam mi estas en kafejo, homo vere estas freneza kaj neniam mi povas vidi ulo kiu povas esti saĝa, ili traktis unu kun la alia efektive tre malbone kaj mi ofte timas de ili, sed mi diris ke ofte ankaŭ mi povas senti bone se mi povas koni ilin bone, sed mi de mia infaneco estis en iomete trankvilaj situacioj kaj mi ne ofte pensis pri malbonaj aferoj, mi simple ignoris ilin kaj mi nur pensis ke kion mi povas fari ke mi povos ludi pli, kun mia biciklo kaj miaj amikoj kaj la aferoj kiujn mi ludis aŭ faris kiam mi estis infano, mi ankoraŭ ignoras multajn aferojn kaj mi nur pensos kiel mi povos fari tiujn kiujn mi ŝatas fari, do por mi la tutan mondon estas afero kiu mi supozas ke devas esti tiel, kun ĉiuj kiujn ĝi havas kaj mi povas scii ilin, precipe mi sciis ilin de la interreto, kaj mi konis ilin kaj mi iomete ankaŭ pensis pri ili, ĉar mi provis kompreni ilin, sed ju pli mi pensos pri ilin, des pli mi povas kompreni ke mi ne povas kompreni ilin, kaj tiuj aferoj ne apartenas al mi, sed mi povas scii ke kiel la aferoj estas kaj kiel homoj kiuj faras ilin en la malsamaj situacioj kiujn homoj faris, estas. sed mi ne vere zorgas kaj mi nur vivas kaj mi volas esti travivanto, kiu vivas por aferojn kiujn li ŝatas, kiu tiu ulo estas mi, kaj mi provas kompreni min kaj mi provas koni min kiam mi estas tiel en la situaio kaj mi havas ripetata al agoj kaj reagoj kiuj estas ĉiam samaj, kaj mi neniam povas havi aliajn aferojn kaj mi neniam devas fari iojn aliajn, kaj tiun mi devas kompreni kaj tiel kiel mi estas. mi scias ke mi ne skribas bone, kaj mi scias ke mi devas plibonigi min, ĉar mi volas esti verkisto, sed povas ankaŭ esti bona, mi vere ne ŝatas multaj verkojn kaj multajn verkistojn, mi nur povas ŝati mi mem, kaj mi vere ankaŭ klopodas ke mi povos skribi bone kaj kompreni strangajn aferojn, kaj mi nun pensas ke ne estis bona ŝanco kun mia ekskoramikino kiam ni iris kaj ni pasis la tempojn, ŝi estis inteligenta virino, sed mi ekomprenis ke multaj aferoj de virinoj mi ne ŝatas, kaj mi ne povas stari kun ili, do mi iĝis freneza kaj nun kiam mi estas sola denove mi vere bonfaras ol la tempoj kiam mi estis kun ŝi aŭ kun uloj en la kafejo, ili estas tute frenezaj homoj kaj mi povas kompreni kiel ili estas, fakte tiu povas esti pli bona se mi diros ke mi povas senti kaj mi povas scii. kvankam mi sciis ke mi scias nenion kaj tiu havigis min en mia animo kaj en mia menso bonega afero, kiam mi povas esti tial sed kiam ili parolas kaj ili agas, mi vere ne ŝatas ilin, kiel mi diris nu mi povas kompreni, kaj mi povas memori mi mem kiel mi estis, sed mi ne povas ŝati ĵus, kaj mi klopodas skribi ilin kun taŭgaj vortoj sed mi ne vere estas tiom sukcesa kaj mi tamen ne provias multe, sed la plej afero kiun mi volas, mi volas la morton, kaj mi ankaŭ vere penis ke mi povos esti forta kaj potenca al la koncepto, ke mi povos kompreni pli, kaj mi povas aŭ mi kapablos ke mi skribos ilin, kiel ni efektive vivias kaj kiojn la homaro havas, sed tiu inteligento kaj tiu talento mi konkludas ke mi ne havas, ses espereble mi ankoraŭ provas, sed eble estos malutilaj provoj, kaj mi finfine devas mortigi min.