Post efektivaj aferoj

Nu, mi ne certas ke mi daŭrigos ĉi tiun blogadon, mi memoris min kiam mi estis aktiva blogisto, sed nun post kelkajn jarojn, efektive mi ne deziras blogadi, mi sentas min tre konfuza pri aferoj, pri vivo kaj pri homoj. Post jaroj, nun mi estas 27, mi estis sola, eĉ mi ne havis neniun amikon, kiu mi povas pasi malmultaj da tempoj kun ili, mi vivas en eta ĉambro en la tegmendo de nia domo, nia domo estas trietaĝa konstruaĵo, mi pasis la tempon post proksime kvin jaroj, mi havis bonegajn kaj malfeliĉajn tempojn en ĝi. mia kutimo estas kafejumi ĉiu vespero al la proksimaj kafejoj al la domo kiu mi vivas en ĝi. mi ne scias kion diri fakte, sed estas pli ol unu jaro ke mi skribas ĉiutage, mi volis esprimi ĉiujn kiujn mi havis en mia menso, kun mia animo. nun, post pasintaj jaroj, mi povas kompreni iojn strangaj kiujn povas havi min profesia pri la laboro, mi akiris specialajn situaciojn en mia menso, mi povas fari frazojn por diri ilin, sed mi ne estass tiom sukcesa por komprenigi aliajn homoj, do mi ne estas ankoraŭ profesia verkisto, kaj mi ne scias kial mi parolas kun ulo, ri reagas malŝatatante al mia stilo, ri diras ke mi ne ŝatas vian specon da skribado, ĉiuokaze, ri ne ŝatas min, sed mi provas kompreni ĝin, mi volas kompreni ĝin kaj fari la frazojn sciante, ĉar tiu eblas. mi komencigis skribadon esperante post kelkaj semajnoj, kaj mi ŝatas ĝin. mia denaska lingvo estas la persa lingvo. fakte mi pensis ke estas pli bona kaj facila ke mi skribos per esperanta lingvo, ĉar mi vere provis fari ion al la persa lingvo, ĉar tiu lingvo paneis de jarcentaj jaroj, la kialo estas invado de araboj, mil jaroj antaŭe, kaj ili komencis anstataŭigi la araban lingvon, al la persa lingvo, tiu okazis komplete, al Egiptujo, ili tute lasis ilian landan lingvon, sed en Irano nun oni uzas la persan sed miksita kun multaj arabaj vortoj, nun, ĝi estas miksita kun anglaj vortoj kaj francaj vortoj, do mi ne povis decidi kion vojon mi elektos por skribi, de malmultaj vojoj kiuj estis ideoj por vivigi la lingvon, por ke tiu povas estiĝi pura de aliaj lingvaj vortoj, sed mi trovis esperanton kiel normala lingvo kiu mi povas senzorge skribi! tiu facilas. Mia plej ŝatata verkisto estas Luis-Ferdinando Celino, lia unua libro kiu estas romano nomiĝas Vojaĝo ĝis noktofino. Mi tre ŝatas ĝin, oni povas scii kaj lerni multaj aferoj inter homarano, mi pensas ke tiu helpos al homoj ke vidos kaj sentos la efektivaj vivoj, laŭ la multaj fekaĵoj ke estas kun homaro, sed li skribis ilin ĉiujn. tamen, oni povas ekscii kiel ri estis en la homarano, mi pensas ke tiu libro havas multaj utilaj scioj al la homaro, multaj saĝecoj. la dua plej ŝatata verkiso de mi estas Charles Bukowski, li ankaŭ estas lerta verkisto, li estis genio, li diris ke la romano Vojaĝo ĝis noktofino de Celino estas la plej bona libro kiu estas eskribita en la tutaj 2 mil jaroj. ion kiel tiu. nu, nun mi ankaŭ provas ekscii la homaron, kvazaŭ mi povos sskribi ilin, estas nekredebla kaj malheleca ke vivo efektive estas tiel, mi sentas min memmortige kiam mi ekscias ilin, sed mi ankoraŭ daŭrigas. sed mi konas ilin, ankaŭ la vivo estas interesa nun, laŭ mi, mi devas konceptadigi la aferoj, kaj mi devas skribi rakontojn de ili, ĉar mi efektive kapablas vidi la vivon, kaj homaron, sed mi devas estiĝi vere forta, kaj skribi potence, do mi praktikas, mi ne scias kion diri nun.

Mi estis en kafejo, kaj mi estis en ĝeno kun kelkaj knabinoj, ili estis ridinda, mi aŭdis kiojn ili diras, sed mi timis se ili ĝenigos kun mi, aŭ ili konstatiĝis ke mi aŭdas ilin, ili parolis tre putine, mi sentis malbone, kaj mi leviĝis kaj mi venis al mia ĉambro, mi estis tre malsata, do mi manĝis sandviĉon kiun mia patrino farigis. tiu malheleco vere mi havas, sed mi ne profesie povas skribi ion, mi pravas sed mi esstas tre for al la profesia laboro, tiu malheleco diras min ke homoj estass tiel, ili ĉiam estis tiel, kaj ili estos tiel, do mi povas kompreni preskaŭ ĉiujn de ili, kaj nun mi vere timas, mia animo kaj mia korpo estas timataj. mi ankaŭ ne scias ke mi uzas la esperanton laŭ la gramatikajn aferojn, ĝuste, nek mi povas pensi aŭ kompreni ĝin, mi ne povas profundigi la aferojn, kaj mi pensas ke mi estas malfacila persono, mi malfacile havas aferojn en mi, sed tiu mi komprenis, sed jes, mi ankaŭ konfuzas kun aferoj, mi preferas morti, sed mi provas kaj kiel mi diris, kelkfoje mi povas skribi kaj kompreni kelkaj aferoj, originale el mi, tiu sentas bone, laŭ la plataj aferoj, do mi ne havas respondecon, mi senzorge skribas, nun mi volas ĉesi la skribadon. se mi havis erarojn mi ne zorgas.