la koncepto de la afero

nun estas 19 kaj 11. mi estas en mia ĉambreto en la urbo, do mi ne estas en la vilaĝo, kaj en la vilaĝo mi havas alian humoron ol la urbo. sed ĉiam mi volas ke mi estus atingita la aferon kion mi volas samtempe sed tioj ne realĝas ofte, kaj tiu estas seniluzigitaj por mi, sed mi komprenas ke fakte la mondo estas tiel por mi kaj mi ne devas plendi ion pro tiu, do mi simple ankoraŭ daŭras por la vivo, ĉar tioj kiojn mi volas ankaŭ ofte estas malpermesitaj pro religio en mia lando kaj pro kultuero, kiel seksumi, kaj havi seksumon facile, sed jes mi havas malpuran menson ankaŭ. ha! tute ne gravas. mi pensas pri la koncepto kiam oni sentas ke oni estas en la sufero por fari aŭ diri ion ĝuste, sed mi ne kredas ke mi tiom kapablas diri la aferojn ĝuste, sed la ulo kiu sentas tiun ankaŭ pro egoo suferas pri tiu kaj tiele la komunikado ne estus tiom facile kaj ili ne emus komuniki kun mi. mi pensas pri la horora kaj konstata kaj granda sono kiu kreiĝas per maŝinoj en la urbo, sed tiun sonon ni ofte ne havas en la vilaĝo, do esti mirita pri aferoj ne nur dependas al la vidaĵoj, sed tiel homo povas miri kaj senti pli bonege pro aliaj aferoj kiujn ni sentas, ekzemple tiu ulo kiu suferas pri mia sufero kiam mi skribas esperante, sentas tiun el mi, do se mi sentiss pli bone, aŭ mi sentis bonege tiu ulo ankaŭ en sia animo povus senti pli bone, do pardonu min, mi kvankam malŝparas la tempon por la leganto, sed mi malĝuas la animon de la legado per mia malbona humoro, sed mi komprenas kiam oni povas havi la animon de iu verkisto, legante la verkon, kaj senti bonege, kaj la skribiste fakte donas la animon por mono, mi respektas la monon, tamen mi ne tiom klare nun komprenas la koncepton, sed oni nun devas kompreniĝi ke kial mi temigis la afiŝon tiel, ĉar mi estis pensita pri konceptoj, kaj la rilato kiu la koncepto havas pri kulturo, kaj mi scias ke mi estas fuŝita pri gramatikado de esperanto lingvo, mi tute ne lernis ĝin bone, kaj mi neniam tiom havis la motivon fari tiun, kaj mi do ne intencis lerni la gramatikadon bone por ke mi dirus aferon bone, sed mi hazarde lernis iomete kaj mi imitis kaj nun ankaŭ mi imitas, ke mi asertas ke mi ne vere havas originalajn pensojn, sed vere ne gravas, tiuj dependas al tiu kiu oni kiom volas tiun, kaj mi ne tiom multe volas tiun, sed mi iomete tamen volas tiun, kaj mi ĵus lernis la lingvon en tri jarojn, jes, nun estas oktobro kaj mi eklernis la lingvon tri jarojn antaŭe, sed mi pensas ke por iĝi flua pri la lingvo mi preskaŭ bezonas naŭ jarojn, por atingi pli bonan nivelon. ĉiuokaze, mia cerbo ankaŭ en la urbo, eble pro la egoo, funkcias pri alte, kaj moderne, mi povas senti pli mole en la urbo, sed en la vilaĝo pro la egoo de la homoj kaj malmultaj aferoj, malmultaj elektoj kaj teruraj forcoj mi ne sentas tiom bone, precipe pro mia patro, mi eĉ eksciĝas ke mia patro en la urbo estas pli inteligenta, sed en la vilaĝo li pri kelke da aferoj estas tre ekstreme diligenta pri religiaj aferoj, kiuj fakte en la urbo havas pli da laborecoj en siaj opinioj kaj menso, sed bedaŭrinde mi ne komprenas kial homoj tiam emas esti sklavoj pri religiaj aferoj kiujn homoj malprave pensis, kaj mi komprenas ke en irano tiaj aferoj havas historiojn, do ne esstas ĉar pro islamo, sed honeste eĉ eŭropanoj esstas efikitaj pro kelke da kaŭzoj de mezoriento pro rakontoj kaj kredoj kiuj nuntempe estas kredeblaj al religiaj homoj, sed ili mi opinias ke ĉioj estas de obskrueco de homo kiam li ne povis aŭ li ne kapablis vidi pli, kiujn nuntempe modenraj homoj estas defenditaj kaj ili kreas konceptojn kaj frazojn kioj kapabliĝas potenciĝi kaj ebele ili iam havus la venkon, kaj mi esperas ke ili povus havi la venkon kontraŭ la reĝado de religio, ĉar en mia lando kiu ankoraŭ ne estas tiom akceptebla la modernecon kaj multe da homoj mortiĝas pro modernaj opinioj, povus esti liberaj. do vi scias ke mi fakte diras pri tiuj aferoj ĉar mi povus havi liberan fikon, iam ajn mi volus, sed ne vere, mi ne diras nur pro mia deziro kaj mia volupto, mi ankaŭ praktikas ke mi povus enmemorigi la vortojn kiojn mi lernis, do mi povus eĉ paroli ilin, kaj mi povus kompreni ilin, tiam kiam mi legas ilin, aŭ mi aŭdas ilin, kaj miamaniere tiu estas bona maniero aŭ metodo por lerni la lingvon kaj atingi ĉiojn kiojn oni volas diri per ajna lingvo, kaj miaj aferoj kiujn mi havas kiel vidpunkto en mia menso estis tiujn kiujn mi jam skribis.